TS 13386

TS 13386, ürün belgelendirmesi yapan belgelendirme kuruluşlarının TS EN 45011 (ISO/IEC Guide 65:1996) standardını nasıl uygulayacağına ilişkin IAF rehberliğini ele alır. Bu doküman, uygunluk değerlendirmesinde üçüncü taraf belgelendirme sistemlerinin nasıl kurgulandığını, sertifika veren kuruluşun rolünü ve ürün uygunluğunun piyasaya ya da düzenleyici otoritelere nasıl gösterildiğini anlamak için hazırlanmış bir çerçevedir.

Ürün, hizmet ve proses kavramlarının kapsamı

Kılavuz, “ürün” terimini geniş anlamda kullanır; gerektiğinde hizmetleri ve prosesleri de kapsayacak şekilde yorumlanmasını öngörür. Bu nedenle doküman, yalnızca maddi ürünlere değil, uygun olduğu ölçüde yazılım, hizmet ve proses belgelendirmesi bağlamına da ışık tutar. Bununla birlikte hizmet ve proses belgelendirmesinin ayırt edici yönlerinin ayrı eklerde açıklanması, bu alanların klasik ürün belgelendirmesinden farklı değerlendirme mantıkları gerektirdiğini gösterir.

Belgelendirme sisteminin işleyişine dair genel teknik çerçeve

Metin, bir ürün belgelendirme sisteminin amacını, tedarikçinin hüküm ifade eden bir dokümana uygun ürünler üretebildiğini ve bunu sürdürdüğünü göstermek olarak açıklar. Genel teknik bağlamda bu, tip testleri, numune incelemeleri, parti bazlı değerlendirmeler veya tasarım değerlendirmesi gibi farklı doğrulama yaklaşımlarının aynı belgelendirme mantığı içinde kullanılabilmesi anlamına gelir. Ayrıca muayenenin bazı durumlarda belgelendirmenin parçası olabileceği ve bu durumda muayenenin belgelendirme kuruluşu adına yürütüldüğü belirtilir; bu, test eden taraf ile sertifikayı yöneten tarafın rollerinin ayrılmasını önemli kılar.

Bu standart, belgelendirme kuruluşlarının yetkin ve güvenilir kabul edilebilmesi için genel şartlara ilişkin uygulama rehberi niteliğindedir. Referans verilen yapısı, ürün belgelendirmesi, uygunluk işaretleri, muayene kuruluşları, laboratuvar yeterliliği ve kalite sistemi değerlendirmesi gibi alanlarla yakın ilişki içindedir; bu da onu, uygunluk değerlendirme ekosistemindeki kuruluşlar için yönlendirici bir doküman haline getirir.

• Üçüncü taraf ürün belgelendirme sistemlerinin uygulanmasına yönelik IAF rehberliği sunar.
• Maddi ürünlerin yanı sıra uygun olduğunda hizmet, proses ve yazılım gibi maddi olmayan konuları da geniş anlamda ele alır.
• Tedarikçi, belgelendirme kuruluşu ve muayene arasındaki rol ayrımını vurgular.
• Farklı belgelendirme yaklaşımlarının aynı sistem içinde nasıl konumlanabileceğine genel bir çerçeve verir.