TS EN 13237

TS EN 13237, potansiyel olarak patlayıcı atmosferlerde kullanılmak üzere tasarlanmış ekipman ve koruyucu sistemlere ilişkin terim ve tanımları birleştiren bir sözlük standardıdır. Bu tür standartlarda ortak dilin netleşmesi, ekipman sınıflandırması, koruma kavramları ve güvenlikle ilgili teknik ifadelerin aynı anlamda kullanılmasını sağlar. Patlayıcı atmosferler; gaz, buhar, sis veya tozun hava ile belirli koşullarda tutuşabilir bir karışım oluşturabildiği ortamları ifade eder.

Terminoloji standardının rolü

Bu standardın odağı, tek tek bir makineyi veya koruma yöntemini tarif etmekten çok, ilgili standartlarda kullanılacak kavramların tanımlanmasıdır. Böylece ekipman, koruyucu sistem, tutuşma kaynağı, tehlikeli bölge ve benzeri ifadeler farklı dokümanlarda tutarlı biçimde yorumlanabilir. Terminoloji standardları, teknik şartnamelerde ve tasarım kurallarında yanlış anlaşılmaları azaltan temel referanslar olarak kullanılır.

Patlayıcı atmosfer uygulamalarında genel teknik bağlam

Genel teknik açıdan bu konu, ekipmanların patlama riskinin bulunduğu ortamlarda güvenli çalıştırılmasına yöneliktir. Böyle ortamlarda cihazın yüzey sıcaklığı, kıvılcım oluşumu, elektriksel arklar, mekanik sürtünme ve statik elektrik gibi faktörler önem kazanır. Koruyucu sistemler ise patlamanın etkilerini sınırlandırmaya veya yayılmasını önlemeye yönelik çözümleri kapsar. TS EN 13237, bu alanı düzenleyen uygun standartlar için ortak kavram çerçevesi sunar; ancak kendi başına bir uygunluk yöntemi ya da direktif şartlarını karşılama aracı değildir.

Not: Avrupa Standardı olarak yayımlanmış olan bu doküman, TS EN 13237 referanslı terminolojiyi verir; bununla birlikte 94/9/EC Direktifi kapsamında uygulanabilirlik değerlendirmesi, ilgili ürün standardı ve yürürlükteki mevzuat çerçevesinde yapılır.