TS EN 1330-9

TS EN 1330-9, tahribatsız muayene alanında akustik emisyon muayenesinde kullanılan terimleri düzenleyen bir terminoloji standardıdır. Bu bölüm, akustik emisyonun ne olduğunu, sinyalin nasıl algılandığını, ölçülen sinyal özelliklerinin nasıl adlandırıldığını ve bu tekniğin uygulama alanlarında kullanılan kavramların tutarlı biçimde anlaşılmasını hedefler.

Akustik emisyon terimlerinin kapsamı

Akustik emisyon, bir malzeme veya yapının gerilme, çatlak ilerlemesi, plastik deformasyon ya da benzeri olaylar sırasında kısa süreli elastik dalgalar yaymasıdır. Bu teknik, sensörler ve uygun veri toplama donanımıyla bu dalgaları algılayarak malzeme içinde aktif olarak gelişen süreçler hakkında bilgi sağlar. Bu standardın odak noktası test prosedürü değil, bu alandaki terimlerin ortak ve tutarlı biçimde kullanılmasını sağlayan söz varlığıdır.

Terimlerin dört ana grupta toplanması

• Fiziksel olguya ilişkin terimler: akustik emisyonun oluşumu ve yayılımı ile ilgili kavramlar.
• Algılama ile ilgili terimler: sensör, algılama zinciri ve sinyalin toplanmasına dair ifadeler.
• Ölçülen sinyal özelliklerine ilişkin terimler: genlik, olay sayısı, enerji ve benzeri sinyal karakteristikleri.
• Akustik emisyon uygulamalarına ilişkin terimler: yöntemin değerlendirme ve muayene bağlamında kullanımıyla ilgili kavramlar.

Terminolojinin standartlaştırılması, farklı laboratuvarlar, üreticiler ve kullanıcılar arasında aynı kavramın aynı anlamda anlaşılmasını sağlar. Bu özellikle tahribatsız muayenede önemlidir; çünkü akustik emisyon, yüzeyde görülen bir kusuru değil, yapının yük altındaki davranışını veya aktif hasar süreçlerini izlemeye dayanır. TS EN 1330-9, bu teknik dili düzenleyen bölüm olarak, yöntemin kendisinden çok kullanılan isimlendirmeye açıklık getirir.