TS EN 4385

TS EN 4385, havacılık ve uzay uygulamalarında kullanılan metalik olmayan malzemeler için hazırlanan EN standart ailesinin genel organizasyonunu ve bu standart türlerinin diğer standartlarla nasıl ilişkilendirildiğini tanımlayan bir standarttır. Konu, tek bir malzemenin performansından çok, standardizasyon mimarisinin nasıl kurulduğuna odaklanır; yani hangi standartların temel kuralları, hangi standartların ürün veya malzeme özelliklerini ve hangilerinin daha özel uygulama kurallarını taşıdığına dair yapıyı açıklar.

Standart türleri arasındaki bağlantı

Bu tür bir çerçeve standart, teknik dokümantasyonda terimlerin, test yöntemlerinin ve ürün şartnamelerinin birbirine bağlanmasını kolaylaştırır. Havacılıkta metalik olmayan malzemeler; polimerler, kompozitler, elastomerler, yapıştırıcılar, sızdırmazlık malzemeleri ve benzeri çok farklı grupları kapsayabildiğinden, ortak bir organizasyon yapısı aynı konuya ait belgelerin çakışmasını ve tutarsızlığını azaltır. Buradaki genel teknik amaç, malzeme standardizasyonunu daha okunabilir, izlenebilir ve birbirine bağlı hale getirmektir.

Kapsamın teknik anlamı

Belgede verilen kapsam, EN standartlarının genel düzenini ve bunların havacılık amaçlı diğer standart türleriyle bağlantısını açıkça belirtir; ayrıca bunun seviye 0 düzenlemesi olduğunu söyler. Genel teknik bağlamda bu, üst düzey bir referans çerçevesi anlamına gelir: daha ayrıntılı malzeme standartları, test standartları ve uygulama standartları bu hiyerarşiye göre konumlandırılır. Böylece kullanıcılar, belirli bir malzeme için hangi belgenin esas alınacağını ve hangi belgenin destekleyici nitelikte olduğunu daha kolay ayırt eder.

• Metalik olmayan malzemeler için EN standart ailesinin üst düzey organizasyonunu ele alır.
• Aerospace uygulamalarında kullanılan farklı standart türleri arasındaki bağlantıları tanımlar.
• Seviye 0 referans çerçevesi olarak konumlandırılır.
• Tek başına bir malzeme şartnamesinden ziyade, standartların nasıl gruplandığını ve ilişkilendirildiğini açıklar.