TS EN 61666

TS EN 61666, bir sistem içindeki terminallerin nasıl tanımlanacağına ilişkin genel ilkeleri ele alır. Buradaki odak, terminalin ürün üzerindeki fiziksel işaretlenmesi değil, terminalin sistem yapısı içinde tutarlı ve anlaşılır biçimde adlandırılmasıdır. Bu yaklaşım, aynı sistemde farklı disiplinlerin birlikte çalıştığı durumlarda belirsizliği azaltır ve teknik dokümantasyonda ortak bir referans dili sağlar.

Standart, mekanik, elektrik, inşaat ve proses mühendisliği gibi tüm teknik alanlara uygulanabilecek genel bir çerçeve sunar. Ayrıca farklı teknolojilere dayanan sistemlerde olduğu kadar, birden fazla teknolojiyi bir arada içeren sistemlerde de kullanılabilir. Bu nedenle belge, belirli bir ekipman tipine özgü bir terminolojiden çok, sistem içindeki terminal referanslarının yapısal olarak kurulmasına odaklanır.

Sistem hiyerarşisi ve terminal kavramı

Genel teknik bağlamda terminal, bir sistemde bağlantının veya sonlandırmanın yapıldığı noktayı ifade eder; örneğin bir iletken ucu, bağlantı noktası ya da bir alt sistemin arayüzü olabilir. Böyle noktaların doğru tanımlanması, şemalar, listeler, bakım kayıtları ve montaj dokümanları arasında tutarlılık sağlar. TS EN 61666, bu tanımlamanın sistem bütünlüğü içinde nasıl düşünülmesi gerektiğine ilişkin ortak ilkeleri destekler ve ISO/IEC 81346 serisinde yer alan sistem yapılandırma yaklaşımıyla uyumludur.

Bu belgenin kapsamı ve kapsam dışı kalanlar

• Terminal adlandırmalarının sistem içinde tanımlanmasına yönelik genel ilkeleri belirler.
• Mekanik, elektrik, inşaat ve proses mühendisliği dahil olmak üzere tüm teknik alanlarda kullanılabilir.
• Farklı teknolojilerden oluşan sistemler ile çok teknolojili sistemler için uygundur.
• Ürünler üzerindeki terminal tanımlarının fiziksel olarak işaretlenmesine ilişkin gerekleri kapsamaz.
• ISO/IEC 81346 serisinde yer alan sistem yapılandırma ilkelerine dayanır.