TS EN IEC 61123

TS EN IEC 61123, bir öğe ya da sistemin beyan edilen güvenilirlik gereklerini karşılayıp karşılamadığını değerlendirmek için başarı oranı temelli uygunluk deneyi planlarını ele alır. Standart, istenen performansın başarı yüzdesi ya da buna karşılık gelen başarısızlık yüzdesi olarak ifade edildiği durumlarda, kabul/red kararını destekleyen deneysel bir çerçeve sunar. Bu yaklaşım, güvenilirlik iddiasını rastlantısal sonuçların izlenmesiyle sınamaya odaklanır; yani denemenin kendisi, bir ürünün zaman içindeki davranışını istatistiksel olarak doğrulamak için kullanılır.

Başarı ve başarısızlık oranına göre test planlarının yapısı

Bu standartta hem sabit sayıda deney yapılan ve sonuçları geçti/kaldı olarak sınıflanan planlar hem de sıralı olasılık oranı deneyi (SPRT) temelli kesilmiş planlar yer alır. Genel teknik bağlamda bu, her denemenin başarı olasılığının trial’dan trial’a değişmediği ve sonuçların istatistiksel olarak bağımsız olduğu varsayımına dayanır. Böylece plan, elde edilen sonuçlara göre testin ne zaman sonlandırılacağını ve hangi sonucun uygunluk kararı için yeterli olacağını tanımlar. Verilen kapsam, ayrıca tedarikçi ve müşteri riskleri için eşit ya da eşit olmayan risk düzenlerini içeren kullanıma hazır SPRT planları ve bunların karakteristiklerini kapsadığını belirtir.

Uygulama alanı ve diğer güvenilirlik deneyleriyle ayrımı

Standart, çoklu numune veya tekrar eden denemelerle çalışılabilen uygunluk testleri için tasarlanmıştır; tek bir öğe üzerinde ardışık tekrarların kullanıldığı durumlar da bu çerçeveye girer. Ancak sabit arıza hızı ya da arıza şiddeti esaslı güvenilirlik uygunluk deneyleri için IEC 61124’e yönlendirme yapıldığı belirtilir; bu nedenle iki standardın odak noktaları aynı değildir. Bu belge, güvenilirlik doğrulamasında karar vermeyi kolaylaştıran deney planlama mantığını, sınırları belirli bir istatistiksel karar yapısı içinde sunar.

Bu ikinci baskı, ilk baskıyı yürürlükten kaldırıp onun yerine geçer ve teknik revizyon niteliğindedir. Metinde, daha kısa ve daha kesin testler, daha geniş bir plan aralığı, uygun bölgelerde verilen daha doğru ENT değerleri ile tasarım sürecini kolaylaştıran ek rehberliklerin bulunduğu belirtilir. Genel olarak bu, güvenilirlik uygunluk denemelerinde istatistiksel kararın daha esnek ve pratik biçimde kurulmasına yardımcı olan bir planlama standardıdır.