TS EN ISO 13715

TS EN ISO 13715, teknik ürün dokümantasyonunda tanımlanmamış şekle sahip kenarların nasıl belirtileceğini ve ölçülendirileceğini ele alan bir standarttır. Kenarın tam geometrisi çizimde önceden tanımlı olmadığında, bu standart kenar kusurları, kırıklıklar ve sınır sapmalarının tutarlı biçimde ifade edilmesine yardımcı olur. Böylece tasarımcı, imalatçı ve kontrol personeli aynı kenar çağrısını aynı anlamda yorumlayabilir.

Kenarların neden ayrı bir gösterim dili gerekir?

Genel teknik dokümantasyon uygulamasında bir kenar her zaman 1 × 45° gibi geometrik olarak tam tanımlı olmayabilir. Bazı parçalar, özellikle işlenmiş yüzeyler, sac parçalar veya döküm bileşenlerde, yalnızca kenarın ne kadar izin verilebilir çıkıntı, çapak ya da yuvarlanma taşıdığı belirtilerek tanımlanır. Bu standart, tam biçimi çizimde verilmemiş kenarlar için kullanılan grafik sembollerin oranlarını ve boyutlarını da belirler; bu sayede semboller farklı çizimlerde tutarlı görünür ve okunabilirliği korunur.

ISO 129-1 ile ilişki

Belirli bir kenarın geometrik olarak tanımlanması gerektiğinde, örneğin 1 × 45° gibi klasik pah ölçülendirmelerinde, ISO 129-1’deki genel ölçülendirme ilkeleri uygulanır. Başka bir deyişle TS EN ISO 13715, her tür kenar ölçülendirmesini ikame etmez; yalnızca şekli önceden tam tanımlanmamış kenarların teknik resimde nasıl işaretleneceği konusunda özel bir çerçeve sağlar. Bu yaklaşım, üretimde kenar bitişinin fonksiyonel ve görsel etkisinin açıkça iletilmesine yardımcı olur.

• Tanımlanmamış kenarların teknik resimde gösterimi
• Grafik sembollerin oran ve boyutları
• Kenarın çıkıntı, çapak veya benzeri sapmalarla ifade edilmesi
• Geometrik olarak tanımlı kenarlar için ISO 129-1’e yönlendirme