TS EN ISO 17117-1

TS EN ISO 17117-1, sağlık bilişiminde klinik kavramların temsilinde kullanılan terminolojik kaynakların ayırt edici özelliklerini ele alan bir standarttır. Bu standart, bir terminolojinin ya da terminolojik kaynağın belirli bir uygulama için uygun olup olmadığını anlamaya yardımcı olmak üzere, bu kaynakların hangi ortak ve özel niteliklere sahip olabileceğini tarif eder. Böylece konu, yalnızca adlandırmadan ibaret olmaktan çıkar; kavramların nasıl düzenlendiği, erişildiği ve farklı kullanım amaçlarına ne ölçüde hizmet ettiği üzerinden değerlendirilir.

Terminolojik kaynaklarda özellik ve işlev ayrımı

Genel teknik bağlamda terminolojik kaynaklar; kavram, terim, tanım ve bunlar arasındaki ilişkileri yapılandıran yapılardır. Sağlık alanında bu kaynaklar, klinik kavramların tutarlı biçimde temsil edilmesini, bilgi alışverişinin kolaylaşmasını ve farklı sistemler arasında anlamın korunmasını destekler. Bu standartın odağı, tam da bu tür kaynakların özellikleri ve işlevleridir; yani bir terminolojinin ne tür kullanım senaryolarını destekleyebildiğini anlamaya yarayan sınıflandırma ölçütleri.

Bu bölümün kapsamı ve bilinçli olarak dışarıda bırakılanlar

Standart, öncelikle klinik kavram temsili için tasarlanmış terminolojik kaynakları ve diğer terminolojik kaynakların bu amaçla kullanılan bölümlerini kapsar. Ancak terminolojik kaynakların değerlendirilmesi, sağlık hizmeti gereksinimlerine göre uygunluk ölçütleri, farklı terminolojiler arasındaki eşleştirmelerin niteliği, aynı terminolojinin sürümleri arasındaki eşleştirmeler, terminoloji sunucusu gereksinimleri ile geliştirici araç ve teknikleri ve hesaplamalı biyoloji terminolojileri bu dokümanın kapsamı dışındadır. Genel uygulamada bir sağlık kuruluşunun tüm ihtiyaçlarını tek bir terminoloji karşılamayabilir; bu yüzden eşleştirme olanakları çoğu zaman pratik değerlendirmede önemli bir unsur olsa da, bu standart eşleştirmelerin kalitesini belirleyen bir yöntem metni değildir.