TS EN ISO/ASTM 52921

TS EN ISO/ASTM 52921, eklemeli üretimde kullanılan koordinat sistemleri ile test metodolojilerine ilişkin terminolojiyi birleştiren bir terim standardıdır. Belge, makineler ve sistemler için koordinat eksenleri, parça konumu ve yönelimi gibi kavramların aynı anlamda kullanılmasını hedefler; özellikle de eklemeli üretimle üretilen parçalar üzerinde yapılan testlerin sonuçlarının raporlanmasında ortak bir dil sağlar.

Bu standardın merkezinde, eklemeli üretim ortamında geometrik yönlendirme ve konum tariflerinin nasıl adlandırıldığı yer alır. Genel teknik bağlamda koordinat sistemleri, bir parçanın veya makinenin uzaydaki yerini tanımlamak için kullanılır; eksenlerin yönü, referans düzlemleri ve pozitif yönler, üretim tekrarlanabilirliği ve sonuçların karşılaştırılabilirliği açısından önemlidir. Terminoloji standardı olarak bu belge, kavramları tanımlar ve adlandırmayı uyumlu hale getirir; ancak her bir üretim yönteminin tasarım kurallarını veya performans sınırlarını tek başına belirleyen bir uygulama standardı değildir.

Koordinat sistemi ve parça yönelimi için ortak dil

Belge, mümkün olduğu ölçüde ISO 841 ile uyumlu olmayı ve bu ilkelerin eklemeli üretime özgü biçimde nasıl uyarlandığını açıklamayı amaçlar. Bu, özellikle makine eksenleri ile parça üzerindeki yönlendirme terimlerinin karıştırılmaması açısından önemlidir. İmalat mühendisliği ve test raporlamasında aynı terimlerin farklı laboratuvarlarda farklı anlamlar taşımaması, ölçüm sonuçlarının ve numune konumlarının doğru yorumlanmasını kolaylaştırır.

• Makineler ve sistemler için koordinat sistemi terimleri
• Parçanın konumu ve yönelimi ile ilgili adlandırmalar
• Eklemeli üretim parçalarının test sonuçlarını raporlamaya yardımcı olan terminoloji
• ISO 841 ile uyum hedefi ve eklemeli üretime uyarlanmış açıklamalar
• Kartesyen olmayan sistemlerin kapsam dışında bırakılması

Bu TSE baskısı yürürlükten kaldırılmıştır; dolayısıyla belge, kendi döneminin terminolojik çerçevesini yansıtır. Eklemeli üretimde doğru terminoloji, tasarım, test, kalite güvence ve bilimsel iletişim arasında tutarlılık kurmak için hâlâ temel bir kavramsal araçtır.