TS EN ISO/IEC 17007

TS EN ISO/IEC 17007, uygunluk değerlendirmesi için kullanılacak zorunlu belgelerin nasıl hazırlanması gerektiğine ilişkin ilkeleri ve kılavuzu verir. Bu standart, bir ürün, süreç, hizmet, sistem, kişi ya da kuruluş hakkında uygunluk iddiasını destekleyen normatif belgelerin açık, tutarlı ve değerlendirmeye elverişli biçimde kurgulanmasına odaklanır. Böylece belgenin neyi şart koştuğu, hangi yöntemi izlediği ve hangi kuralları uyguladığı daha net hale gelir.

Normatif belgelerin yapılandırılmasına yönelik genel yaklaşım

Uygunluk değerlendirmesinde kullanılan normatif belgeler genellikle üç ana unsuru bir araya getirir: nesneye ilişkin belirlenmiş gerekler, belirli bir değerlendirme faaliyetini yürütmek için yöntem ve prosedürler, ayrıca uygunluk değerlendirme şeması kapsamında geçerli kural ve metodoloji. Bu ayrım önemlidir; çünkü teknik gereklilikler ile bunların nasıl doğrulanacağı aynı şey değildir. İyi hazırlanmış bir belge, bu katmanları karıştırmadan, değerlendirme yapan kuruluşların ve belgeyi kullanan tarafların aynı teknik dili konuşmasını sağlar.

Kimler için yararlıdır

• Standart hazırlayan kuruluşlar ve düzenleyici otoriteler için, değerlendirme amaçlı belge tasarımında ortak bir çerçeve sağlar.
• Uygunluk değerlendirme şeması sahipleri, uygunluk değerlendirme kuruluşları ve akreditasyon kuruluşları için yöntemsel tutarlılık desteği sunar.
• Alıcılar, tüketiciler, sanayi birlikleri ve diğer ilgililer için, bir belgenin değerlendirmeye elverişli ve uygulanabilir olup olmadığını anlamaya yardımcı olur.

Genel teknik bağlamda uygunluk değerlendirmesi; deney, muayene, belgelendirme ve doğrulama gibi faaliyetlerle, bir nesnenin belirlenmiş gereklere uygunluğunun kanıtlanmasıdır. TS EN ISO/IEC 17007, bu faaliyetleri doğrudan yürütmekten çok, bu faaliyetleri mümkün kılan normatif belgelerin nasıl daha sağlam hazırlanabileceğine odaklanır. Bu nedenle özellikle test yöntemleri, prosedürel kurallar ve değerlendirme metodolojisi arasında netlik isteyen uygulamalarda önem taşır.