TS ISO 10110-19

TS ISO 10110-19, optik elemanlar ve optik sistemler için teknik resimlerde yüzeylerin ve bileşenlerin genel olarak nasıl tanımlanacağını ele alan ISO 10110 serisinin bir bölümüdür. Bu bölüm, üretim ve muayene için kullanılan çizimlerde tasarım ve işlev gereklerinin açık biçimde gösterilmesine yardımcı olur; özellikle yüzey tanımının geometriyle ve bileşen tanımının parçanın optik rolüyle birlikte okunması önemlidir.

Yüzey ve bileşen tanımının teknik anlamı

Genel teknik bağlamda bir optik yüzey, ışığın geçtiği, yansıdığı veya dağıldığı geometrik sınırdır; bileşen ise bu yüzeyi taşıyan ya da bir optik işlevi üstlenen daha geniş parçayı ifade eder. Bu standardın bu bölümünün özellikle sürekli ve süreksiz yüzeylere uygulanması, klasik düzgün yüzeylerin yanı sıra parçalı veya kesintili geometriye sahip optik şekillerin de çizimlerde tanımlanabilmesini sağlar. NURBS, spline ve nokta bulutu gibi temsil yöntemleri kullanıldığında da genel yüzey veya bileşen açıklamasına ihtiyaç duyulabilir.

Kapsamın belirgin sınırları

• Difraktif yüzeyler kapsam dışındadır.
• Fresnel yüzeyler kapsam dışındadır.
• Oftalmik camlar kapsam dışındadır.
• Mikro-optik yüzeyler kapsam dışındadır.
• Standart, uygunluğun nasıl test edileceğini belirtmez; muayene yöntemi başka dokümanlarla veya proje gerekleriyle belirlenir.

Bu nedenle TS ISO 10110-19, tek başına bir ölçüm prosedürü veya kabul kriteri kitabı değil; optik çizimlerde yüzey ve bileşen bilgisinin ortak ve anlaşılır biçimde ifade edilmesine yönelik bir tanımlama aracıdır. Uygulamada bu tür gösterimler, tasarımcı, üretici ve kontrol birimlerinin aynı geometriyi aynı şekilde yorumlamasına yardımcı olur.