TS ISO 10110-7

TS ISO 10110-7, optik elemanlar ve optik sistemler için hazırlanan teknik resimlerde yüzey kusurlarının nasıl belirtileceğini ele alan ISO 10110 serisinin bölümüdür. Optik yüzey kalitesi, bir parçanın yalnızca dış görünüşünü değil, ışığı nasıl ilettiğini veya yansıttığını, görüntü oluşturma performansını ve dayanıklılığını da etkileyebildiği için bu bölüm, kusurların çizimde anlaşılır ve karşılaştırılabilir biçimde tarif edilmesini amaçlar.

Standart, münferit optik elemanlar ve optik tertipler üzerindeki bir test bölgesinde yüzey kusurlarının kabul edilebilirlik seviyesinin gösterimini tanımlar. Buradaki kusurlar; yerel yüzey bozuklukları, kenar yongaları ve uzun çizikler gibi optik yüzeyde üretimden veya işlemden kaynaklanabilen izlerdir. Kabul seviyesi, kusurun işlevsel etkileri ile kozmetik görünüm etkileri dikkate alınarak ifade edilir.

Yüzey kusurlarının çizimde belirtilme biçimi

Genel teknik bağlamda, optik çizimlerde böyle bir kodlama yaklaşımı; üretici, kalite kontrol ve alıcı arasında aynı dili kurar. Yüzey kusurlarının etkisi, kusurun boyutuna, konumuna, sayısına ve optik yüzeyin kullanım amacına bağlıdır. Bu nedenle standart, kabul edilebilir kusurların etkilenen alan üzerinden veya kusurların görünürlüğü üzerinden tanımlanmasına izin verir; böylece farklı uygulamalarda aynı optik bileşen için uygun bir tanım yöntemi seçilebilir.

Uygulama alanı ve teknik sınırlar

• Geçirici ve yansıtıcı bitmiş optik yüzeylere uygulanır.
• Kaplamalı veya kaplamasız optik elemanları kapsar.
• Optik tertiplere de uygulanır.
• Kusurların alan esaslı ya da görünürlük esaslı belirtilmesine izin verir.
• Fonksiyonel etki ve kozmetik etki ayrımını dikkate alır.

Bu bölüm, optik performansın hassas olduğu lens, ayna, pencere ve benzeri bileşenlerde çizim notlarının daha tutarlı hazırlanmasına yardımcı olur. Böylece yüzey kusurlarına ilişkin beklenti, yalnızca genel bir kalite ifadesi olarak değil, teknik resim üzerinde kontrol edilebilir bir gereklilik olarak tanımlanabilir.