TS ISO 11451-1

TS ISO 11451-1, karayolu taşıtlarının dar bantta ışıyan elektromanyetik enerjiden kaynaklanan elektriksel bozulmalara karşı bağışıklığını değerlendirmek için kullanılan araç deney yöntemlerinin genel çerçevesini ve terminolojisini verir. Bu bölüm, ISO 11451 serisinin temel dayanağıdır; yani tek başına bir uygulama testi tanımlamaktan çok, serideki taşıt bağışıklık deneylerinin hangi genel koşullarla ve hangi ortak kavramlarla yürütüleceğini belirler.

Standardın kapsamı binek otomobilleri ve ticari taşıtları kapsar ve taşıtın tahrik sisteminden bağımsızdır; kıvılcım ateşlemeli motor, dizel motor ya da elektrik motoru gibi farklı güç aktarma düzenleri için aynı genel yaklaşım geçerlidir. Burada ele alınan elektromanyetik bozulmalar sürekli dar bantlı elektromanyetik alanlarla sınırlıdır ve ISO 11451 serisi içinde bağışıklık deneyleri için geniş bir frekans aralığına izin verilir.

Taşıt elektromanyetik bağışıklığında temel kavramlar

Genel teknik açıdan bakıldığında, dar bantlı ışınım yapan elektromanyetik enerji; frekans içeriği dar bir bölgede yoğunlaşan, çevredeki elektronik sistemlere istenmeyen etki oluşturabilen radyofrekans enerjisini ifade eder. Taşıt bağışıklık deneyi, bu enerjinin araç içi elektronikler, kontrol üniteleri, haberleşme sistemleri ve yardımcı donanımlar üzerinde işlev kaybı, yanlış çalışma veya performans sapması oluşturup oluşturmadığını anlamaya yöneliktir. Bu nedenle terminolojinin net olması, farklı laboratuvarlar ve taşıt tipleri arasında sonuçların karşılaştırılabilirliği için önemlidir.

Bu bölümün serideki rolü

• Genel deney koşullarını ve ortak prensipleri tanımlar.
• ISO 11451 serisinde kullanılan temel terimleri açıklar.
• Bağışıklık değerlendirmesi için geniş bir frekans aralığını çerçeveler.
• Farklı taşıt tipleri ve farklı tahrik sistemleri için ortak bir teknik dil sağlar.