TS ISO 2859-5

TS ISO 2859-5, nitel özelliklere göre yapılan parti parti muayenede kullanılan kabul numunesi alma sistemine ardışık numune alma düzenleri ekleyen standardın bölümüdür. Bu doküman, kabul kalite sınırı (AQL) ile indekslenen ardışık planların nasıl sınıflandırıldığını ve ISO 2859-1’deki temel kabul numunesi alma yaklaşımını tamamlayan bir çerçeve sunduğunu açıklar.

Ardışık numune alma yaklaşımı neyi ifade eder?

Ardışık numune alma, bir partiden alınan örneklerin tek bir sabit örnek hacminde değil, gözlem sonuçları geldikçe aşamalı olarak değerlendirilmesine dayanan bir kabul numunesi alma yöntemidir. Bu yaklaşımda karar, belirli bir ara aşamada kabul, ret ya da ilave inceleme yönünde verilebilir. Böylece muayene yükü, partinin görünür kalitesine göre uyarlanır. Nitel özelliklere göre muayenede sonuçlar çoğunlukla uygun/uygunsuz, kabul/red veya kusurlu/kusursuz gibi kategorik veriler üzerinden değerlendirilir.

ISO 2859-1 ile ilişkisi

Bu bölüm, ISO 2859-1’de tanımlanan kabul numunesi alma sistemini desteklemek üzere ardışık numune alma programlarını ele alır; yani kendi başına genel bir muayene felsefesi değil, mevcut kabul numunesi alma çerçevesinin tamamlayıcı bir parçasıdır. AQL kavramı, bir partinin uzun dönem ortalama kalite düzeyine ilişkin hedef/üst sınır göstergesi olarak kullanılır ve planların risk dengesini kurmada temel parametrelerden biridir. Bu nedenle standart, hangi partinin hangi yoğunlukta veya hangi plan ailesi içinde değerlendirileceğini anlamak için önem taşır.

Genel teknik bağlamda ardışık planlar; üretim, sevkiyat ve giriş kalite kontrolünde, büyük partilerde gereksiz muayene süresini azaltmak ve kabul kararını daha erken verebilmek için tercih edilebilir. Ancak burada tanımlanan şey, belirli ürünlerin uygunluğu değil, AQL’e dayalı ardışık planlar sistemidir; somut kabul sınırları ve uygulama ayrıntıları bu standardın kendisinde yer alan kurallara göre belirlenir.